Ağustosun Son Gülüşü

Resim
Bazı son gülüşler çok acı. Böyle boğazımı acıtıyor her ağustos. Bu deli sıcağa rağmen buz gibi terletiyor, canlanıyor ve gerçeklikten saptırırcasına özletiyor. Adaletsizliğin her bir zerresini anbean hissettirerek derimi yüzüyor. Her ağustos. Her ağustosta sen gidiyorsun, yeniden. Ve aklımda hep o son gülüşün canlanırken bir gün gittiğin yerden dönecekmişsin gibi ya da hiç gitmemişsin gibi bir hayalle cebelleşiyorum. Hayatımın sonuna kadar seni görmeyeceğim gerçeğiyle yaşamak zorunda olduğumu düşündükçe deliliğin bitmez tükenmez katlarını çıkıp zirveye oturuyor ve yeni bir zirve yaratıyorum kendime. Ben ağustosta doğdum; ağustosta hayalet oldum. Seninle birlikte.
Çok şey değişmedi. Sadece ketçabı sevmiyorum artık. Mayonezle yer değiştirdiler. Bunun dışında her şey aynı. Zaman çok garip akıyor. Yaşlı hissediyorum. Diğer yandansa hiçbir şey yaşamamış kadar toy. Sürekli yorgunum, sürekli mücadele edecek bir şeyler buluyorum ve yenilmeye doymuyorum. Keşke burada olsan ve birlikte mücadel…

Tamirhane - Fotoğraf Sergisi


Bilgi: 'Tamirhane' isimli bu fotoğraf çalışması, Bitirme Projesi dersi kapsamında tarafımdan hazırlanmış ve üniversitede sergisi yapılmıştır. Fotoğraflar orijinal haliyle aşağıdaki gibidir. Bunu küçük bir blog sergisi gibi düşünebilirsiniz. 

















Yorumlar

  1. Harika!
    Harika!

    Hepsi, çok ilginç hikayeler anlatıyor. O kadın, arkadaki Atatürk fotoğrafı, çay sohbetleri, tertemiz kirler ve daha neler...
    Magnum Photo'da gezinir gibi hissettim,
    Ellerinize sağlık!!! :)
    Vizörlerimle,

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sizden fotoğraflarla ilgili bu yorumları almak da harika, efendim! :) Elimden geldiği kadarıyla o ayrıntıları yakalamaya çalıştım.
      Çok teşekkürler!!! :)
      Vizörlerimle,

      Sil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Vincent van Gogh’u Anlamak

Kendini Sıfırlayan Adam

Sezen'le konuştum: "Bekle." diyor.

Konuşamadıklarımızdan mısınız?

Hayat Enerjim: -Sonsuz